Žarko Smiljanić Grafike

,, Lirska intimistička konteplativnost, obeležila je grafičke listove Žarka Smiljanića. Ničeg impulsivnog nema na njegovim grafikama, već samo suzdržane lirike i smirenog, sutonskog temperamenta. Sklad, prefinjenost i harmoničnost, idejne su odrednice koje su trajno obeležile grafički opus ovog grafičara... Ovog umetnika zanimaju onirijski, arhetipski predeli, izuzetno složenog registra svetlosti i senki. Na tim predelima raskošnim ili pustim, uhvaćenim u doba sutona ili praskozorja, on istražuje mističnu konstelaciju izmedju drveta i vremena. Magičnost i metafizičnost Smiljanićevih prizora jeste u neobičnoj lepoti razmera drveta, zemlje i neba, u njihovoj nedokučivosti, ali i božanskom dodiru.

,, Grafike Žarka Smiljanića jednostavno traže od nas i da ih oslušnemo i shvatimo nedodirljivu mirnoću kojom su sve natopljene, nagnaju nas da bar malo sanjamo, da pobegnemo u netaknuti svet tu iza i oko nas, svet koga smo se nesvesno odrekli.

,, There are no figural motifs, no people in Smiljanic’s prints...Only plants, objects, firmament or Pleiades (Seven Sisters star cluster) can be seen. It appears that there is no life at all, however, there is much life in his graphics, there are so many souls - only they have to be discovered there.

,, When I saw the first prints of Zarko Smiljanic, a few years ago, I felt that I walked into another world, world of nature, peacefulness, lights, shadows, loneliness and silence… The world of exquisite aesthetic, highly unlike the one we spend most of our days of this worldly life…

,, Zarko Smiljanic’s prints simply ask us to listen them and to understand their untouchable tranquility that they have been soaked with, impel us to dream for a while, to escape into untouched world that is around us, the world that we’ve unconsciously abandoned.

,, Njegovi grafički listovi su jednostavni i prepoznatljivi. To je svijet tišine, koja zrači sa zatalasanih brda i polja baršunaste mekoće, iznad kojih se prostire široko nebo, sivo ili tamno. Naizgled, to su jednostavni prizori iz prirode, koji se sastoje od dvije, tri široke površine, znalački odabrane i čvrsto komponovane u cjeline...
Smiljanić je sav uronio u svoj poetski svet, nezainteresovan za prolazne, pomodne trendove, koji se brzo smenjuju na likovnoj sceni. Ovi predeli, nenaseljeni ljudskom figurom su poetska viđenja jednog davnog i čistog sveta, prepuštenog beskonačnoj tišini vremena...

,, Smiljanić svoje grafike stvara predano, sa beskonačnom strpljivošću i preciznošću, u želji da ovekoveči prostranstva neiskvarena dodirom čoveka i savremenom civilizacijom, daleko od haosa, buke i užurbanog ritma moderne svakodnevice. On, ne samo da oživljava uzvišenost i lepotu prirode, već svojom sklonošću da oblike predstavi do najsitnijih detalja u mekim prelazima, stvara novi svet – nežan, gotovo poetičan.

,, Kada sam pre dosta godina video prve grafike Žarka Smiljanića, osetio sam da prelazim u jedan drugi svet, svet prirode, spokojstva, svetla, senki, osame i tišine...
Svet naročite estetizovanosti, veoma različit od onoga u kojem provodimo većinu dana svog ovozemaljskog života...