Žarko Smiljanić Grafike
Rekli su…
,,
Smiljanić creates his prints with dedication, with infinite patience and precision, in order to perpetuate the expanse unspoiled by human touch and modern civilisation, far away from chaos, noise and hectic pace of modern everyday life. Not only that he brings into life sublimity and beauty of nature, but, in his tendency to present the forms in their tiniest details within his soft moves, he is creating a new world – fragile, thus poetic.
,,
Žarko Smiljanić finim grafičkim tkanjem, izuzetnom senzibilnošću i tonskom iznijansiranošću otiskuje delove predela...Njegov potez nekad je minuciozan, drugi put vibrantan, ali uvek siguran i precizan. Korišćenjem odabrane tonske skale dočarava poetsko lirski štimung.
Žarko Smiljanić poseduje raskošno umeće grafičkog zanata i osobeno osećanje sveta i prirode. Kombinovanjem grafičkih tehnika duboke štampe, ostvaruje kompozicije jedinstvenih, istančanih rešenja i nadrealne atmosferske bajkovitosti.
Žarko Smiljanić poseduje raskošno umeće grafičkog zanata i osobeno osećanje sveta i prirode. Kombinovanjem grafičkih tehnika duboke štampe, ostvaruje kompozicije jedinstvenih, istančanih rešenja i nadrealne atmosferske bajkovitosti.
,,
Smiljanić svoje grafike stvara predano, sa beskonačnom strpljivošću i preciznošću, u želji da ovekoveči prostranstva neiskvarena dodirom čoveka i savremenom civilizacijom, daleko od haosa, buke i užurbanog ritma moderne svakodnevice. On, ne samo da oživljava uzvišenost i lepotu prirode, već svojom sklonošću da oblike predstavi do najsitnijih detalja u mekim prelazima, stvara novi svet – nežan, gotovo poetičan.
,,
Njegovi grafički listovi su jednostavni i prepoznatljivi. To je svijet tišine, koja zrači sa zatalasanih brda i polja baršunaste mekoće, iznad kojih se prostire široko nebo, sivo ili tamno. Naizgled, to su jednostavni prizori iz prirode, koji se sastoje od dvije, tri široke površine, znalački odabrane i čvrsto komponovane u cjeline...
Smiljanić je sav uronio u svoj poetski svet, nezainteresovan za prolazne, pomodne trendove, koji se brzo smenjuju na likovnoj sceni. Ovi predeli, nenaseljeni ljudskom figurom su poetska viđenja jednog davnog i čistog sveta, prepuštenog beskonačnoj tišini vremena...
Smiljanić je sav uronio u svoj poetski svet, nezainteresovan za prolazne, pomodne trendove, koji se brzo smenjuju na likovnoj sceni. Ovi predeli, nenaseljeni ljudskom figurom su poetska viđenja jednog davnog i čistog sveta, prepuštenog beskonačnoj tišini vremena...
,,
Na Smiljanićevim grafikama nema figuralnih motiva, nema ljudi... Tu su biljke, predmeti, nebeski svod, sedam Vlašića. Učini nam se da nema života, međutim mnogo je životnog u tim grafikama, tu je život, tu su ljudi - samo ih treba otkriti.
,,
Grafike Žarka Smiljanića jednostavno traže od nas i da ih oslušnemo i shvatimo nedodirljivu mirnoću kojom su sve natopljene, nagnaju nas da bar malo sanjamo, da pobegnemo u netaknuti svet tu iza i oko nas, svet koga smo se nesvesno odrekli.
,,
Through his fine graphic knitting, exceptional sensitivity and tonal shading, Zarko Smiljanic prints out parts of the landscapes… His stroke across the plate is sometimes meticulous, then vibrant, but still steady and accurate. Using the selected tone scale he evokes the poetic-lyrical
ambience.
Zarko Smiljanic possesses lavish sense for graphic art and specifically he digests the world and nature throughout. Combining various printmaking techniques, he achieves unique composition of subtle solutions and surreal atmospheric fairy-tale.
,,
Lirska intimistička konteplativnost, obeležila je grafičke listove Žarka Smiljanića. Ničeg impulsivnog nema na njegovim grafikama, već samo
suzdržane lirike i smirenog, sutonskog temperamenta.
Sklad, prefinjenost i harmoničnost, idejne su odrednice koje su trajno obeležile grafički opus ovog grafičara... Ovog umetnika zanimaju onirijski,
arhetipski predeli, izuzetno složenog registra svetlosti i senki. Na tim predelima raskošnim ili pustim, uhvaćenim u doba sutona ili praskozorja,
on istražuje mističnu konstelaciju izmedju drveta i vremena. Magičnost i metafizičnost Smiljanićevih prizora jeste u neobičnoj lepoti razmera
drveta, zemlje i neba, u njihovoj nedokučivosti, ali i božanskom dodiru.