Žarko Smiljanić Grafike

,, Kada sam pre dosta godina video prve grafike Žarka Smiljanića, osetio sam da prelazim u jedan drugi svet, svet prirode, spokojstva, svetla, senki, osame i tišine...
Svet naročite estetizovanosti, veoma različit od onoga u kojem provodimo većinu dana svog ovozemaljskog života...

,, His graphic sheets are simplified and recognisable. That is a world of silence, emanating from the waving hills and fields of velvety softness, and beyond, a wide sky, grey or midnight blue lies. Seemingly, these are the simple scenes of nature, which consist of two, three wide surfaces, expertly selected and tightly composed in the entirety… Smiljanić has completely immersed himself into his poetic world, indifferent to evanescent, fashionable trends which are quickly fading in the art scene. These landscapes, inhabited by human figures are poetic visions of a distant and pure world, left to the infinite silence of time…

,, Smiljanić creates his prints with dedication, with infinite patience and precision, in order to perpetuate the expanse unspoiled by human touch and modern civilisation, far away from chaos, noise and hectic pace of modern everyday life. Not only that he brings into life sublimity and beauty of nature, but, in his tendency to present the forms in their tiniest details within his soft moves, he is creating a new world – fragile, thus poetic.

,, Grafike Žarka Smiljanića jednostavno traže od nas i da ih oslušnemo i shvatimo nedodirljivu mirnoću kojom su sve natopljene, nagnaju nas da bar malo sanjamo, da pobegnemo u netaknuti svet tu iza i oko nas, svet koga smo se nesvesno odrekli.

,, Smiljanić svoje grafike stvara predano, sa beskonačnom strpljivošću i preciznošću, u želji da ovekoveči prostranstva neiskvarena dodirom čoveka i savremenom civilizacijom, daleko od haosa, buke i užurbanog ritma moderne svakodnevice. On, ne samo da oživljava uzvišenost i lepotu prirode, već svojom sklonošću da oblike predstavi do najsitnijih detalja u mekim prelazima, stvara novi svet – nežan, gotovo poetičan.

,, Njegovi grafički listovi su jednostavni i prepoznatljivi. To je svijet tišine, koja zrači sa zatalasanih brda i polja baršunaste mekoće, iznad kojih se prostire široko nebo, sivo ili tamno. Naizgled, to su jednostavni prizori iz prirode, koji se sastoje od dvije, tri široke površine, znalački odabrane i čvrsto komponovane u cjeline...
Smiljanić je sav uronio u svoj poetski svet, nezainteresovan za prolazne, pomodne trendove, koji se brzo smenjuju na likovnoj sceni. Ovi predeli, nenaseljeni ljudskom figurom su poetska viđenja jednog davnog i čistog sveta, prepuštenog beskonačnoj tišini vremena...

,, There are no figural motifs, no people in Smiljanic’s prints...Only plants, objects, firmament or Pleiades (Seven Sisters star cluster) can be seen. It appears that there is no life at all, however, there is much life in his graphics, there are so many souls - only they have to be discovered there.

,, Na Smiljanićevim grafikama nema figuralnih motiva, nema ljudi... Tu su biljke, predmeti, nebeski svod, sedam Vlašića. Učini nam se da nema života, međutim mnogo je životnog u tim grafikama, tu je život, tu su ljudi - samo ih treba otkriti.